Ахвяраваць на дзейнасць АРР Дзедзіч
Культура

На «Музычных вечарах» у Берасці паказалі беларускую оперу пра Міхала Агінскага

Ад задумкі да прэм’еры беларускай оперы, прысвечанай жыццю Міхала Клеафаса Агінскага, прайшло амаль дзесяць гадоў. Менавіта столькі часу спатрэбілася аўтарам для таго, каб спачатку пераканаць улады ў неабходнасці існавання гэтага праекта, а потым – ажыццявіць яго.

Але ж, заўважыў музычны кіраўнік, заслужаны дзеяч культуры і дырэктар Маладзечанскага музкаледжа Рыгор Сарока, усё атрымалася.

06

І атрымалася нядрэнна. Маладзечанскі музычны каледж увогуле праводзіць плённую работу дзеля таго, каб ушаноўваць імя нашага знакамітага продка. Па-першае, сам каледж носіць яго імя. Па-другое, у Маладзечне ўстаноўлены помнік Міхалу Клеафасу Агінскаму. Опера «Міхал Клеафас Агінскі. Невядомы партрэт» – яшчэ адзін вынік гэтай працы.

Опера на беларускай мове – гэта ўжо дзіва. Опера, якую выконваюць навучэнцы і выкладчыкі каледжа, – дзіва падвоенае. І хаця ў спецыялістаў, відаць, узнікне шмат пытанняў да аўтараў і выканаўцаў, гледачы адрэагавалі апладысментамі. І калі не закранаць змест, то галоўная – музычная – частка оперы сапраўды гучала прыемна. Але па змесце нітка аповеду месцамі гублялася. І гэта выдавала правінцыяльнасць дзеі.

– Я вельмі ўдзячны Ліліі Батыравай, якая запрасіла нас на музычныя вечары ў Брэст, – расказаў кіраўнік і дырыжор аркестра Рыгор Сарока. – З Брэстам у нас шмат сувязяў, тут многа знаёмых, і таму мы былі рады прыехаць і выступіць на гэтай сцэне. І  прыехалі не з пустымі рукамі. Свайму даўняму сябру дырыжору аркестра Брэсцкага акадэмічнага тэатра Аляксандру Сасноўскаму я перадаў партытуру нашай оперы.

– Польшча таксама цікавіцца: дзе можна набыць экзэмпляр?! – пачуўся гучны голас з сярэдзіны зала. Гэта народны артыст Расіі Аляксандр П’яўка спытаў за сваю калегу, што сядзела побач. Рыгору Сароку нічога не заставалася, як перадаць у зал свой экзэмпляр з рабочымі нататкамі.

Опера расказвае пра апошнія дні Міхала Агінскага ў маёнтку Залессе, адкуль паплечніка Касцюшкі і аўтара знакамітага паланэза выслалі па-за межы Расійскай Імперыі. Палітычная інтрыга, калі Агінскі разам з Касцюшкам намагаліся спыніць падзелы Рэчы Паспалітай, праходзіць фонам. На першым плане – любоўныя падзеі. Аднак тэма кахання ў оперы не задалася. Агінскі няроўна дыхае да італьянскай прымы Катарыны Боні, яго жонка Марыя – да мастака Шыманьскага, пляменнік таксама заглядваецца на Катарыну. Між іншым, Наталля Шыбко, якой дасталася роля Катарыны, уразіла прысутных сваім выдатным голасам.

На жаль, усе гэтыя інтрыгі падвісаюць у паветры, калі Агінскага з сям’ёй вымушаюць пакінуць межы краіны. Вядома, у оперы галоўная гераіня – гэта найперш музыка. І нейкай глыбокай драматычнай ігры мы не чакалі. Але ж гісторыі хацелася больш эфектнай. Дапускаю, што гэта толькі маё суб’ектыўнае меркаванне. Тым больш што двойчы выкананы сімфанічным аркестрам з Маладзечна паланэз «Развітанне з Радзімай» стаў выдатным клічнікам другога музычнага вечара студзеня.

02113 104

budzma.by

 

Пакінуць адказ

Ваш адрас электроннай пошты не будзе апублікаваны. Неабходныя палі пазначаны як *