Пакуль сесія далёка – якія там прыметы. Але яна набліжаецца і чым бліжэй, тым больш народу верыць у моц залікоўкі, што ляжала ноччу ў халадзільніку, перавязаная чырвонай ніткай.

Але, вядома, не ўсё вераць у прыкметы. Батаны, Авоськаўцы і разумнікі, маючы свае тактыкі рашэння сесіі, лічаць усё гэта дурасцю. Батаны аддаюць перавагу вучыць, зубрыць, чытаць, сядзець, не спаць, не піць, не шпацыраваць, не есці і ЗДАЦЬ! Зрэшты гэта ў іх атрымліваецца, але не ўсё гатовыя на такія ахвяры.
Авоськаўцы аддаюць перавагу на ўсё «забіць» і паспадзявацца на сваё шанцаванне і выдатнае слова «авось».

Усе астатнія ў прыметы вераць. Такім чынам,

Прымета першая: не стрыгчыся і не мыцца. Правераны і дзейсны спосаб, вось толькі прыйсці на іспыт брудным і аброслым нядобра, тым больш што сесія можа доўжыцца і тыдзень, і два… Таму, прыкмета добрая, але не зручная.

Прымета другая: лаяць студэнта. Чым мацней лаюць, тым лепш. Дарэчы, потым з гэтым чалавекам звычайна бываюць выдатныя адносіны — ён ужо выказаў пра цябе ўсё, што думаў, завочна, і не мае больш ніякіх прэтэнзій.

Прымета трэццяя: у ноч перад іспытам (у 24.00 роўна) трэба адкрыць залікоўку, выставіць яе ў фортачку і тройчы прамовіць магічныя словы «лавіся, лавіся, халява» (у іншым варыянце, трэба самому высунуцца ў фортачку разам з залікоўкай ці выйсці, у каго ёсць, на ганак і крычаць як мага гучней «халява, прыйдзі!». Гэта надзейней). Пры гэтым трэба паказаць «халяве» месца ў залікоўцы, ткнуць пальцам, каб не прамахнулася. Злапаў «халяву» — зачыні залікоўку, перавяжы яе ніткай, каб зваротна не выскачыла, можна прыціснуць вялікай сашчэпкай. Потым залікоўку трэба пакласці пад падушку ці сунуць у маразільнік, каб «халява» прымарозілася, і не адкрываць да іспыту. А лепш не адкрываць і на самым іспыце, пажадана толькі страсянуць, каб «халява» прачнулася. Калі ўсё зробіш правільна, квіток дастанецца самы лёгкі і выкладчык не будзе мучыць дадатковымі пытаннямі.
Прымета чацвёртая: спаць на падручніках і канспекце. Кладучыся спаць, добра класці канспект пад падушку, каб у сне ведаў самі пранікалі ў галаву, так бы мовіць, «дыфузна». Перад самым іспытам можна прысесці на канспект. Каб і заднім розумам быць дужым таксама.

Прымета пятая: Класці пятак у чаравік. Класці абавязкова трэба медны пятак савецкіх часоў. У мятро праходзяць праз пяты турнікет, паліто ў гардэроб імкнуцца здаць на жэтон з нумарам пятым, пяцьдзесят пятым, пяцьсот пяцьдзесят пятым.

Прымета шостая: не здаваць іспыты ў новых рэчах, якія вы ні разу не апраналі. Новыя рэчы не нясуць у сабе ніякай інфармацыі, якая спатрэбіцца на іспыце.

Прымета сёмая: спытаць у цяжарнай жанчыны нумар квітка.

Прымета восьмая: хатка ў залікоўцы. У верхнім правым куце на апошняй старонцы залікоўкі  малюецца хатка з акенцам і трубой, з трубы павінен абавязкова ісці дым, і чым даўжэй гэты дым, тым лепш будзе здадзена сесія. Але калі маляваць такі малюначак на кожную сесію, залікоўка рызыкуе стаць несапраўднай з–за “дачнага мястэчка” на апошняй старонцы.

Прымета дзевятая: калі першы чалавек, якога сустрэнеш пасля таго, як выйшаў з хаты, будзе мужчына — значыць, будзе шанцаваць, калі жанчына — не.

Прымета дзесятая: па дарозе на іспыт нельга наставаць на каналізацыйныя люкі, а калі ўсё ж наступіш, трэба чаго-небудзь крануць рукой, каб «аддаць няўдачу».

Прымета адзінаццатая: рыхтуючыся да іспыту, нельга пакідаць канспекты і кнігі адкрытымі. Каб тое, што ўжо вывучана, «не выветрывалася».

Прымета дванаццатая: добра, калі па дарозе на іспыт у транспарце дастаецца шчаслівы квіток.

Прымета трынаццатая: добра, калі чхаеш, думаючы пра іспыт. Некаторыя адмыслова даюць сабе ўсталёўку думаць пра іспыт і прымаюцца мучыць свой нос усякімі спосабамі, каб чхнуць. Чхнуў — значыць, пашасціць.

Прымета чатырнаццатая: ніякіх шпілек і рызінак для валасоў. Вось тут варта задумацца, бо самая папулярная прымета забараняе стрыгчыся, а мець доўгія валасы, у такім разе, не заўсёды зручна, аднак жа калі вам спадабаўся гэты метад, прэч усе ўпрыгожванні для вашай галавы.

Прымета пятнаццатая, або «местачковая»: залежыць ад традыцый горада. Так, напрыклад, у Маскве, на станцыі мятро «Пляц Рэвалюцыі» ёсць сабака, якой трэба пацерці нос «на поспех». Бронзавы сабачы нос блішчыць так, што не знайсці сабаку на станцыі немагчыма. Горш даводзіцца пецярбургскім курсантам – па іх павер’і, напярэдадні іспыту трэба ўзлезці на помнік «Медны Коннік» і прымудрыцца нацерці бронзаваму каню першасныя палавыя прыкметы. Яшчэ адна інтымная прыкмета распаўсюджана ў Польшчы – мясцовыя школьніцы лічаць, што поспех на іспыце гарантаваны, калі надзець чырвоную ніжнюю бялізну.

Самая лепшая прымета: веды. Заўсёды спрацоўвае. Хай гэта будуць веды па адным квітку («Вось калі б у рыб была поўсць, то ў ёй былі б блыхі. Блыха — гэта…»), галоўнае — не пераблытаць прадмет. А то будзеце на статыстыцы распавядаць пра філасофскае вучэнне Канта. Вельмі дрэнная прымета. Сапраўды не здасце.

[supsystic-social-sharing id="1"]