Грамадства

Занятак для дарослых

Паленне – самая дзіўная чалавечая звычка. Звычайны тытунь не прыносіць кайфу, шкодзіць здароўю і каштуе грошай. Але дзеці і моладзь усё роўна пачынаюць паліць. Чаму?

Я не буду разважаць пра тое, больш сённяшняя моладзь паліць ці меньш, модна зараз паленне ці не модна. Усе роўна аматараў цыгарэт зараз многа і сярод гламурных тусоўшчыкаў, і сярод “адбросаў грамадства”, сярод студэнтаў і працоўных на заводзе, сярод хлапцоў і дзяўчын.

Памятаю, у школе ў нас паліла недзе палова вучняў. Я не рабіла сярод іх сацыялагічнага даследавання, каб высветліць, хто і чаму паліць, а хто і чаму – не. Але розніцу паміж першымі і другімі заўважыць нескладана. Мне падаецца, што да групы спажыўцоў тытуню далучаюцца “смелыя” – дзеці, якія не хочуць слухацца старэйшых, кідаюць выклік грамадскім нормам і любяць увагу да сваёй персоны.

Гэта лёгка патлумачыць. У дзяцінстве чалавек жыве па інструкцыям старэйшых, таму што свайго досведу не мае. З узростам ён спрабуе рабіць нешта самастойна і парушаць інструкцыі. У выніку ў падлеткавым асяроддзі дарослым лічыцца той, хто дзейнічае наперакор патрабаванням старэйшых.

Я сама ў школе спрабавала паліць, і пачуццё, што я раблю нешта недазволенае, вельмі мяне задавальняла. Але, калі гуляць у дрэнную дзяўчынку мне стала нецікава, я гэты занятак кінула. Варта было б чакаць таго ж і ад маіх сябровак. Але чамусьці ва ўніверсітэце я заўважыла, што адсотак дзяўчын з водарам тытуню толькі ўзрос. Мабыць, ім не хапіла смеласці ў дзяцінстве, і свой выклік грамадству яны робяць толькі зараз. А мабыць жаданне пахуліганіць толькі ў мяне знікла з выхадам з падлеткавага перыяду.

Цікавае назіранне робяць мае сябры, якія пэўны час пражылі ў Еўропе і ЗША. Там няма такога негатыўнага стаўлення да палення з боку грамадства, як у нас. У належных месцах паляць не чырванеючы і жанчыны, і дзяўчыны. Але сярод заходняй моладзі цыгарэты не вельмі папулярныя, у той час калі жанчыны ва ўзросце паляць даволі многа. Моладзь аддае перавагу як раз таму, што забараняецца грамадскай думкай – “траўцы” (альбо марыхуане).

Ну што ж, ”свято место пусто не бывает”. Няўжо ў такім выпадку няма сэнсу змагацца са шкоднай сацыяльнай з’явай, бо на яе месца ўсё роўна прыйдзе іншая?…

Альбіна Трус

Пакінуць адказ

Ваш адрас электроннай пошты не будзе апублікаваны. Неабходныя палі пазначаны як *