Такім бачаць галоўны вынік акцыі на Дзень Волі сябры “Дзедзіча”. Разам з прадстаўнікамі іншых дэмакратычных арганізацый яны правялі сёння цэлы шэраг лакальных акцый.
Пачаць святочныя мерапрыемствы на Дзень Волі 25 сакавіка сябры “Дзедзіча” вырашылі ўшанаваннем памяці аднаго з актыўных дзеячаў Беларускай Народнай Рэспублікі Адама Трыпуса. Жыхар Берасця Адам Трыпус – вайсковы афіцэр, пазней настаўнік, – усё жыццё актыўна працаваў на карысць незалежнасці Беларусі.
У часы змагання за незалежнасць у 1920-я гады ён быў павятовым камэндантам Гарадзенскага павету і сябрам Гарадзенскага акруговага штабу антыпольскага партызанскага руху, арганізаванага ўрадам БНР Вацлава Ластоўскага. З другой паловы 1920-х гг. жыў у Берасці, працаваў настаўнікам у в. Ратайчыцы. Пасля вайны працаваў у Берасцейскім раённым аддзеле адукацыі і ў педагагічным інстытуце. Адам Трыпус трагічна загінуў у Берасці ў 1965 годзе. Быў знойдзены на вуліцы збітым невядомымі пры нявысветленых абставінах.
Ушанаваць памяць А. Трыпуса прыйшлі прадстаўнікі цэлага шэрагу дэмакратычных арганізацый Берасця: Партыі БНФ, Руха “За Свабоду”, моладзевых арганізацый. З прамовай пра жыццёвы шлях А. Трыпуса выступіў берасцейскі краязнаўца Ігар Бараноўскі.
Пасля наведвання Трышынскіх могілкаў актывісты адправіліся віншаваць жыхароў Берасця з Днём Волі.
На аўтамабільным рынку ў Задворцах і на паркінгу каля гіпермаркета “Карона” валанцёры раздавалі кіроўцам віншавальныя паштоўкі з нагоды Дня Волі і прапаноўвалі ім павязаць бел-чырвона-белыя стужкі на антэны сваіх аўтамабіляў у знак салідарнасці з палітычнымі вязнямі і ўсімі, хто пацярпеў ад рэпрэсій беларускіх уладаў. У выніку сёння па Берасці ездзілі 300 аўтамабіляў з нацыянальнай сімволікай.
Адзін з арганізатараў акцыі, кіраўнік “Дзедзіча” Дзмітрый Шыманскі лічыць гэта галоўным вынікам сённяшняй акцыі:
- Упершыню ў Берасці мы паспрабавалі правесці масавую акцыю салідарнасці ў такой форме і яе поспех проста ўражвае. Я асабіста павязаў больш за 20 стужачак і толькі адзін чалавек адмовіўся павесіць яе на сваю машыну. Абсалютная большасць людзей станоўча ўспрымалі беларускую гаворку, дзякавалі за віншаванні і выказвалі шчырыя словы падтрымкі. Лічу, што акцыя прайшла ўдала і гэтую форму працы з людзьмі абавязкова трэба выкарыстоўваць надалей.
Вечарам у офісе “Дзедзіча” берасцейская моладзь пісала нацыянальную дыктоўку. Тэкст для дыктоўкі прапанаваў менскі палітолаг Уладзімір Падгол. Ім стаў “Ліст з-пад шыбеніцы” Кастуся Каліноўскага, які кіраўнік нацыянальна-вызваленчага паўстання 1863-га года напісаў у ноч перад выкананнем прысуду расейскага суду – смяротная кара праз павешанне.
Дыктоўка стала своеасаблівай праявай салідарнасці з ахвярамі палітычных рэпрэсій у Беларусі. Па словах кіраўніка Берасцейскай гарадской арганізацыі Партыі БНФ Віктара Клімуса лісты, напісаныя ўдзельнікамі дыктоўкі, будуць дастаўленыя ў турмы і следчыя ізалятары, дзе ўтрымліваюцца палітычныя вязні рэжыму.
(17 галасоў. Рэйтынг: 4.88 з 5)
Loading ...
Loading ...
26 сакавіка 2011 у 01:28
ну хто прыдумаў,параўнаць жанчыну з мужчынам!!!!! аўтар відавочна з комплексам!!!мужчына і жанчына дзве розныя рэчы,
мужчына жадае ўсяго ад усіх жанчын,а жанчына жадае ўсяго ад аднаго мужчыны,як ьбы там не было мужчыны ўсе сабакі і не спрачайцеся з гэтым!
[Адказаць]
Алёна адказвае:
26 сакавіка 2011 у 01:31
прабачыце,гэта не на гэты артыкул
[Адказаць]
26 сакавіка 2011 у 02:26
Ваша акцыя – лепшая з таго, что я сёння чытала пра розныя мерапрыемствы ў Беларусі.
300 абсалютна левых чалавек рэальна выказалі салідарнасць. Гэта клёва.
[Адказаць]
26 сакавіка 2011 у 03:12
Па-мойму таксама працаваць з людзьмі значна важней (для будучыні бацькаўшчыны), чым піхацца з ментамі.
[Адказаць]
26 сакавіка 2011 у 12:01
здаецца ў лічбе “300″ аплшні нолік лішні ))) калі б гэтая акцыя была масштабная, туды былі бы запрошаны прадстаўнікі смі, і цягнулася б яна не некалькі хвілінак, а тут і па фота відаць. А так і па фота відаць “значнасць і массавасць” падзеі. Ганьба! у прынцыпе, як і большасць мерапрыемсваў дзедзіча
[Адказаць]
26 сакавіка 2011 у 13:05
заўсёды знойдзецца чалавек, які не адмовіцца паганьбіць дзедзіч (напэўна ад зайздрасці). І так кожнае мерапрыемства. СМІ запрашаліся, стужкі масава шыліся і хутка разышліся. вось толькі на могілкі не шмат народу прыйшло, але я думаю з часоў адкрыцця помніка ніхто больш народу не збіраў
[Адказаць]
26 сакавіка 2011 у 14:20
Мілана пакрыўдзілася, што засталася не пры справе на Дзень Волі. Не далі паздымаць бадзяжных котак на стадыёне “Лакаматыў”, дзе забаранілі пікет камуністаў
Вось там бы была сапраўдная акцыя, масавая і раскручаная
Для таго, каб цябе запрашалі, як журналіста, ці як чалавека, трэба сябраваць з н’юсмэйкерамі (у дадзеным выпадку з “Дзедзічам”), а не шукаць нагоды чарговы раз выказаць сваё звычайнае “фе”.
А за фоткі прабач – такіх прафесіяналаў як ты у нас у “Дзедзічы” няма. Адныя аматары
Прынамсі вызначыць па фота працягласць мерапрыемства і колькасць развешаных стужак – гэта вялікае майстэрства трэба мець! Проста ТАЛЕНТ
[Адказаць]
26 сакавіка 2011 у 18:10
Я, Зміцер не пакрыўдзілася, 25 у мяне было дастаткова працы і без камуністаў, на якіх я ісці і не збіралася, дарэчы )
а вось фраза “каб цябе запрашалі, як журналіста, ці як чалавека, трэба сябраваць з н’юсмэйкерамі” вельмі павесяліла. можа яшчэ водгукі толькі станоўчыя хаціце? а можа тых хто не сябруе не завеце, бо баіцеся, што напішуць як насамрэч праходзяць вашыя “массавыя” акцыі? ))) Эх, вам бы ў сучаснай уладзе месца, цаны б не было, я сур’ёзна.
[Адказаць]
26 сакавіка 2011 у 18:26
Навіны пра нашы акцыі, у тым ліку і пра Дзень Волі, заўсёды з’яўляюцца на Белапан і без твайго ўдзелу. Як і ў іншых СМІ.
Дзякуй за прапанову запрашаць цябе як фотакарэспандэнта, мы падумаем.
[Адказаць]
Маша адказвае:
26 сакавіка 2011 у 20:51
Дзмітрый, не марнуйце Вы час на гэтыя спрэчкі. Проста рабіце сваю справу, вы робіце вельмі карысныя рэчы.
А такая з’ява, як троллінг – гэта прыкмета папулярнасці сайта. Троллінг – звычайная рэч для аўтсайдэраў.
Хутка прыйдзецца ўводзіць мадэрацыю каментаў.
[Адказаць]
27 сакавіка 2011 у 20:28
Сяржук: “з часоў адкрыцця помніка ніхто больш народу не збіраў”
І сапраўды, да магілы Адама Трыпуса раней, да адкрыцьця помніка зьбіралася значна болей людзей, чым цяпер (чал. 30-40). Як і да помніка рэпрэсаваным на Трышынскіх могілках, як і на Балахоўскія могілкі да магілаў балахоўцаў…
[Адказаць]
Зміцер адказвае:
27 сакавіка 2011 у 20:56
Згодзен.
І ў кожнага прычыны знаходзяцца. Хто працуе, хто вучыцца, хто спіць.
Ды і мы самі можам прыдумаць безліч прычын: і паслявыбарчая апатыя, і ўзросшая палітычная індыферэнтнасць, і расчараванне, адчуванне безнадзейнасці.
Відаць, прыходзяць тыя, у каго гэта – стан душы. Хто не можа не прыйсці. Хто адчувае тоеснасць свайго светапогляду з ідэаламі людзей, памяць пра якіх захоўваюць гэтыя помнікі.
Якім не трэба па 10 разоў тэлефанаваць і слёзна прасіць адарвацца ад “важных спраў”. Хочацца вельмі спадзявацца, што тых, хто прыходзіць, будзе ўсё больш. Што іх будзе больш, чым помнікаў, якім трэба пакланіцца.
[Адказаць]
29 красавіка 2011 у 10:45
Молодцы. Правда на сколько я помню ленточки на машины БРСмовцы повязывали. Правда уже года два или три как….Вот и вопрос – кто у кого научился…
[Адказаць]